子路背米
จื่อลู่แบกข้าวสาร
เริ่มการอ่าน
เรื่องราวความกตัญญูจากยุคชุนชิว
41 คำศัพท์ใหม่
背bēiแบก, แบกขึ้นหลัง
父母需要食物时，结实的粮袋压着他的后背，他仍把粮食背回家去。
从前cóngqiánเมื่อก่อน, แต่ก่อน
物质生活比从前好得多，可每逢家人团圆的日子，他总觉得心里少了什么。
时期shíqīระยะเวลา, ช่วงเวลา
子路生活的时期，诸侯相争，战争频繁，家里像普通农民一样清贫。
流传liúchuánเล่าสืบต่อกันมา, เผยแพร่
这个故事流传很久，至今仍被提起，是因为他始终把孝敬自己的父母看得很重。
至今zhìjīnจนถึงปัจจุบัน, จนถึงทุกวันนี้
这个故事流传很久，至今仍被提起，是因为他始终把孝敬自己的父母看得很重。
孝敬xiàojìngกตัญญูและเคารพรัก
这个故事流传很久，至今仍被提起，是因为他始终把孝敬自己的父母看得很重。
农民nóngmínเกษตรกร, ชาวนา
子路生活的时期，诸侯相争，战争频繁，家里像普通农民一样清贫。
战争zhànzhēngสงคราม
子路生活的时期，诸侯相争，战争频繁，家里像普通农民一样清贫。
满足mǎnzúพึงพอใจ
他从不因生活艰难而委屈，也不把一点收获当成满足。
惭愧cánkuìละอายใจ
有位朋友问他，做官不是很大的成就吗，为什么还常常惭愧？
决心juéxīnความมุ่งมั่น; ตัดสินใจแน่วแน่
有人打听他为什么这样辛苦，他很诚恳，随后回答：只要父母吃得安心，我的决心就不会改变。
委屈wěiquทำให้ลำบากใจ, รู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม
他从不因生活艰难而委屈，也不把一点收获当成满足。
打听dǎtingสอบถาม, สืบข่าว
有人打听他为什么这样辛苦，他很诚恳，随后回答：只要父母吃得安心，我的决心就不会改变。
主人zhǔrénเจ้านาย, เจ้าของ
子路勤奋又老实，常替镇上的主人家做工，所得的工钱并不多。
结实jiēshiแข็งแรง, ทนทาน
父母需要食物时，结实的粮袋压着他的后背，他仍把粮食背回家去。
勤奋qínfènขยันหมั่นเพียร
子路勤奋又老实，常替镇上的主人家做工，所得的工钱并不多。
银yínเงิน
有一次，山路又滑又陡，月光把石阶照得像铺了一层银；他顶着风背米，想把滑下来的袋子甩回肩上，脚下一滑，袋子差点滑进沟里。
老实lǎoshiซื่อสัตย์, ตรงไปตรงมา
子路勤奋又老实，常替镇上的主人家做工，所得的工钱并不多。
镇zhènเมือง, ตำบล
子路勤奋又老实，常替镇上的主人家做工，所得的工钱并不多。
后背hòubèiหลัง (ของร่างกายมนุษย์)
父母需要食物时，结实的粮袋压着他的后背，他仍把粮食背回家去。
滑huáลื่น; ลื่นไถล
有一次，山路又滑又陡，月光把石阶照得像铺了一层银；他顶着风背米，想把滑下来的袋子甩回肩上，脚下一滑，袋子差点滑进沟里。
甩shuǎiเหวี่ยง, สะบัดออก
有一次，山路又滑又陡，月光把石阶照得像铺了一层银；他顶着风背米，想把滑下来的袋子甩回肩上，脚下一滑，袋子差点滑进沟里。
顶dǐngต้าน; ค้ำ, ยัน
有一次，山路又滑又陡，月光把石阶照得像铺了一层银；他顶着风背米，想把滑下来的袋子甩回肩上，脚下一滑，袋子差点滑进沟里。
扶fúพยุง, ประคอง
路人扶住他，劝他别再走了：这样累得不行，何必逞强？
不行bùxíng(แสดงระดับหรือความรุนแรง) อย่างยิ่ง, แทบแย่
路人扶住他，劝他别再走了：这样累得不行，何必逞强？
团圆tuányuánกลับมาพร้อมหน้ากัน, กลับมารวมตัวกัน
物质生活比从前好得多，可每逢家人团圆的日子，他总觉得心里少了什么。
去世qùshìเสียชีวิต, จากไป
后来，家中双亲已经去世，子路离开家乡，到国君身边做官。
国王guówángกษัตริย์, ราชา
不论是国君，还是别国的国王，官位占多大分量都不是重点；这个故事提醒人们：孝顺不是等富裕以后才开始的美德。
本领běnlǐngความสามารถ
他凭本领和努力得到重用，也成了大家称赞的人才。
人才réncáiผู้มีความสามารถ, บุคลากรที่มีพรสวรรค์
他凭本领和努力得到重用，也成了大家称赞的人才。
官guānข้าราชการ, ขุนนาง
后来，家中双亲已经去世，子路离开家乡，到国君身边做官。
物质wùzhìวัตถุ, สิ่งของ
物质生活比从前好得多，可每逢家人团圆的日子，他总觉得心里少了什么。
反倒fǎndàoแต่กลับ...เสียอีก, ในทางตรงกันข้าม
有人把照顾亲人当作负担，子路却把它当成最自然的责任；这份回忆反倒让他心里更添惆怅。
诚恳chéngkěnจริงใจ, จริงจัง
有人打听他为什么这样辛苦，他很诚恳，随后回答：只要父母吃得安心，我的决心就不会改变。
成就chéngjiùผลงาน, ความสำเร็จ
有位朋友问他，做官不是很大的成就吗，为什么还常常惭愧？
古代gǔdàiสมัยโบราณ
因此，人们今天讲起这个古代故事，记住的不只是一个人背粮的本领。
孝顺xiàoshùnกตัญญู; เชื่อฟัง
子路回答，自己年轻时能亲手背米孝顺家人，如今有再多东西，也不能回到那段日子。
美德měidéคุณธรรม, ความดีงาม
不论是国君，还是别国的国王，官位占多大分量都不是重点；这个故事提醒人们：孝顺不是等富裕以后才开始的美德。
占zhànครอบครอง, กินเวลา, กินพื้นที่
不论是国君，还是别国的国王，官位占多大分量都不是重点；这个故事提醒人们：孝顺不是等富裕以后才开始的美德。
食物shíwùอาหาร, เสบียงอาหาร
父母需要食物时，结实的粮袋压着他的后背，他仍把粮食背回家去。
银（子）yín(zi)เงิน
ฟังบทอ่าน
子路生活的时期，诸侯相争，战争频繁，家里像普通农民一样清贫。这个故事流传很久，至今仍被提起，是因为他始终把孝敬自己的父母看得很重。父母需要食物时，结实的粮袋压着他的后背，他仍把粮食背回家去。
zi lù shēng huó de shíqī， zhū hóu xiāng zhēng， zhànzhēng pín fán， jiā lǐ xiàng pǔ tōng nóngmín yī yàng qīng pín。 zhè gè gù shì liúchuán hěn jiǔ， zhìjīn réng bèi tí qǐ， shì yīn wèi tā shǐ zhōng bǎ xiàojìng zì jǐ de fù mǔ kàn dé hěn zhòng。 fù mǔ xū yào shíwù shí， jiēshi de liáng dài yā zhe tā de hòubèi， tā réng bǎ liáng shí bēi huí jiā qù。
จื่อลู่อาศัยอยู่ในยุคที่รัฐต่างๆ มักทำสงครามกัน และครอบครัวของเขาก็ยากจนเหมือนกับครอบครัวเกษตรกรทั่วไป เรื่องราวนี้ได้รับการเล่าสืบต่อกันมาจนถึงทุกวันนี้เพราะเขาให้ความสำคัญกับการดูแลพ่อแม่เสมอ เมื่อพ่อแม่ต้องการอาหาร เขาจะแบกกระสอบข้าวสารที่แข็งแรงทนทานไว้บนหลังแล้วเดินกลับบ้าน
子路勤奋又老实，常替镇上的主人家做工，所得的工钱并不多。他从不因生活艰难而委屈，也不把一点收获当成满足。有人打听他为什么这样辛苦，他很诚恳，随后回答：只要父母吃得安心，我的决心就不会改变。
zi lù qínfèn yòu lǎoshi， cháng tì zhèn shàng de zhǔrén jiā zuò gōng， suǒ dé de gōng qián bìng bù duō。 tā cóng bù yīn shēng huó jiān nán ér wěiqu， yě bù bǎ yī diǎn shōu huò dāng chéng mǎnzú。 yǒu rén dǎting tā wèi shén me zhè yàng xīn kǔ， tā hěn chéngkěn， suí hòu huí dá： zhǐ yào fù mǔ chī dé ān xīn， wǒ de juéxīn jiù bù huì gǎi biàn。
จื่อลู่เป็นคนขยันหมั่นเพียรและซื่อสัตย์ เขามักจะทำงานให้กับเจ้าของบ้านในเมือง แม้ว่าจะได้ค่าจ้างเพียงเล็กน้อย ผู้คนในยุคนั้นไม่ได้ใช้เหรียญเงินที่มักถูกกล่าวถึงในยุคต่อมา เขาไม่เคยบ่นเกี่ยวกับความยากลำบากหรือพึงพอใจกับผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ เมื่อมีคนถามว่าทำไมเขาถึงทำงานหนักขนาดนี้ เขาตอบอย่างจริงใจว่าตราบใดที่พ่อแม่ของเขาได้กินอิ่มนอนหลับอย่างสงบ ความมุ่งมั่นของเขาก็จะไม่เปลี่ยนแปลง
有一次，山路又滑又陡，月光把石阶照得像铺了一层银；他顶着风背米，想把滑下来的袋子甩回肩上，脚下一滑，袋子差点滑进沟里。路人扶住他，劝他别再走了：这样累得不行，何必逞强？子路擦去泥水，说父母在家等食物，自己更不能停下。
yǒu yī cì， shān lù yòu huá yòu dǒu， yuè guāng bǎ shí jiē zhào dé xiàng pù le yī céng yín； tā dǐng zhe fēng bēi mǐ， xiǎng bǎ huá xià lái de dài zi shuǎi huí jiān shàng， jiǎo xià yī huá， dài zi chà diǎn huá jìn gōu lǐ。 lù rén fú zhù tā， quàn tā bié zài zǒu le： zhè yàng lèi dé bùxíng， hé bì chěng qiáng？ zi lù cā qù ní shuǐ， shuō fù mǔ zài jiā děng shíwù， zì jǐ gèng bù néng tíng xià。
ครั้งหนึ่ง เส้นทางบนภูเขาทั้งลื่นและชัน ขณะที่แบกข้าวสารต้านลมหนาว เขาพยายามเหวี่ยงกระสอบที่กำลังจะลื่นไถลกลับขึ้นไปบนบ่า แต่กลับเสียหลักและเกือบจะลื่นไถลลงไปในคูน้ำ คนเดินผ่านไปมาช่วยพยุงเขาไว้และเตือนให้เขาหยุดพัก: ทำไมต้องทำตัวเองให้เหนื่อยล้าขนาดนี้? จื่อลู่เช็ดโคลนออกแล้วบอกว่าพ่อแม่กำลังรออาหารอยู่ที่บ้าน ดังนั้นเขาจึงหยุดไม่ได้
后来，家中双亲已经去世，子路离开家乡，到国君身边做官。他凭本领和努力得到重用，也成了大家称赞的人才。物质生活比从前好得多，可每逢家人团圆的日子，他总觉得心里少了什么。
hòu lái， jiā zhōng shuāng qīn yǐ jīng qùshì， zi lù lí kāi jiā xiāng， dào guó jūn shēn biān zuò guān。 tā píng běnlǐng hé nǔ lì dé dào zhòng yòng， yě chéng le dà jiā chēng zàn de réncái。 wùzhì shēng huó bǐ cóngqián hǎo dé duō， kě měi féng jiā rén tuányuán de rì zi， tā zǒng jué dé xīn lǐ shǎo le shén me。
ต่อมา หลังจากที่พ่อแม่เสียชีวิต จื่อลู่ได้ออกจากบ้านและไปเป็นขุนนางรับใช้ผู้ปกครองรัฐ ผู้ปกครองรัฐเช่นนี้เรียกว่า กั๋วจวิน ไม่ใช่กษัตริย์ในเรื่องเล่ายุคหลัง ความสามารถและความพยายามของเขาทำให้เขาได้รับการยอมรับ และผู้คนต่างเรียกเขาว่าเป็นผู้มีความสามารถ ชีวิตความเป็นอยู่ทางวัตถุของเขาดีขึ้นมาก แต่ในวันรวมญาติ เขามักจะรู้สึกว่ามีบางอย่างขาดหายไปเสมอ
有位朋友问他，做官不是很大的成就吗，为什么还常常惭愧？子路回答，自己年轻时能亲手背米孝顺家人，如今有再多东西，也不能回到那段日子。他并非否定后来的成就，只是明白机会不会永远存在。
yǒu wèi péng yǒu wèn tā， zuò guān bù shì hěn dà de chéngjiù ma， wèi shén me hái cháng cháng cánkuì？ zi lù huí dá， zì jǐ nián qīng shí néng qīn shǒu bēi mǐ xiàoshùn jiā rén， rú jīn yǒu zài duō dōng xī， yě bù néng huí dào nà duàn rì zi。 tā bìng fēi fǒu dìng hòu lái de chéngjiù， zhǐ shì míng bái jī huì bù huì yǒng yuǎn cún zài。
เพื่อนคนหนึ่งถามว่าทำไมเขายังรู้สึกละอายใจในเมื่อการได้เป็นขุนนางถือเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ จื่อลู่ตอบว่าเมื่อตอนที่เขายังเป็นเด็ก เขาสามารถแบกข้าวสารให้พ่อแม่ได้ด้วยตัวเอง ต่อให้มีทรัพย์สินเงินทองมากมายในภายหลังก็ไม่สามารถทำให้เขากลับไปสู่ช่วงเวลานั้นได้ เขาไม่ได้ปฏิเสธความสำเร็จในภายหลัง แต่เข้าใจดีว่าโอกาสไม่ได้คงอยู่ตลอดไป
不论是国君，还是别国的国王，官位占多大分量都不是重点；这个故事提醒人们：孝顺不是等富裕以后才开始的美德。有人把照顾亲人当作负担，子路却把它当成最自然的责任；这份回忆反倒让他心里更添惆怅。
bù lùn shì guó jūn， hái shì bié guó de guówáng， guān wèi zhàn duō dà fēn liàng dōu bù shì zhòng diǎn； zhè gè gù shì tí xǐng rén men： xiàoshùn bù shì děng fù yù yǐ hòu cái kāi shǐ de měidé。 yǒu rén bǎ zhào gù qīn rén dāng zuò fù dān， zi lù què bǎ tā dāng chéng zuì zì rán de zé rèn； zhè fèn huí yì fǎndào ràng tā xīn lǐ gèng tiān chóu chàng。
เรื่องราวนี้ไม่ใช่เรื่องเกี่ยวกับความยิ่งใหญ่ของตำแหน่งขุนนาง แต่เตือนใจเราว่าความกตัญญูไม่ใช่คุณธรรมที่จะเริ่มทำหลังจากร่ำรวยแล้วเท่านั้น บางคนมองว่าการดูแลญาติพี่น้องเป็นภาระ แต่จื่อลู่ปฏิบัติกับมันราวกับเป็นหน้าที่ตามธรรมชาติ และความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องนี้มีแต่จะทำให้เขาเสียใจลึกซึ้งยิ่งขึ้น
因此，人们今天讲起这个古代故事，记住的不只是一个人背粮的本领。真正的孝敬要有行动，也要有耐心。哪怕条件有限，只要肯为家人多走一步、多扶一把，平凡的日子也会留下值得珍惜的意义。
yīn cǐ， rén men jīn tiān jiǎng qǐ zhè gè gǔdài gù shì， jì zhù de bù zhǐ shì yī gè rén bēi liáng de běnlǐng。 zhēn zhèng de xiàojìng yào yǒu xíng dòng， yě yào yǒu nài xīn。 nǎ pà tiáo jiàn yǒu xiàn， zhǐ yào kěn wèi jiā rén duō zǒu yī bù、 duō fú yī bǎ， píng fán de rì zi yě huì liú xià zhí dé zhēn xī de yì yì。
ด้วยเหตุนี้ เมื่อผู้คนเล่าเรื่องราวโบราณนี้ในปัจจุบัน พวกเขาจึงจดจำได้มากกว่าแค่ความสามารถในการแบกรับภาระของจื่อลู่ ความกตัญญูที่แท้จริงต้องการการกระทำและความอดทน แม้จะมีกำลังทรัพย์จำกัด แต่การก้าวไปอีกขั้นหรือยื่นมือเข้าไปช่วยพยุงครอบครัวอีกสักนิด ก็สามารถทำให้ชีวิตธรรมดาๆ มีความหมายที่ยั่งยืนได้
แตะคำที่ทำเครื่องหมายเพื่อดูความหมาย แตะบรรทัดเพื่อดูคำแปล
ไวยากรณ์
这个故事流传很久，至今仍被提起，是因为他始终把孝敬自己的父母看得很重。
从/自+ เวลา +至今
至今. '至今' เป็นคำวิเศษณ์ หมายถึง 'จนถึงปัจจุบัน' หรือ 'จนถึงทุกวันนี้' ใช้เพื่อแสดงว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ดำเนินต่อจากจุดหนึ่งในอดีตมาจนถึงปัจจุบัน
我在北京出生、长大，至今还没离开过呢。
Wǒ zài Běijīng chūshēng, zhǎngdà, zhìjīn hái méi líkāi guò ne.
ฉันเกิดและโตที่ปักกิ่ง และไม่เคยย้ายไปไหนเลยจนถึงปัจจุบัน
有一次，山路又滑又陡，月光把石阶照得像铺了一层银；他顶着风背米，想把滑下来的袋子甩回肩上，脚下一滑，袋子差点滑进沟里。
顶+ คำนาม/คำกริยา +顶
顶. '顶' เมื่อเป็นคำนามหมายถึง 'ยอด' หรือส่วนที่สูงที่สุด เมื่อเป็นคำกริยาหมายถึงต้าน ยัน หรือเทินไว้บนศีรษะ นอกจากนี้ยังสามารถใช้เป็นลักษณนามสำหรับหมวกและสิ่งของที่คล้ายกันได้ด้วย
请把手举过头顶。
Qǐng bǎ shǒu jǔ guò tóudǐng.
กรุณาชูมือขึ้นเหนือศีรษะ
路人扶住他，劝他别再走了：这样累得不行，何必逞强？
คำกริยา/คำคุณศัพท์ +得+不行
……得+不行. '得+不行' เป็นโครงสร้างส่วนเสริมที่ใช้เพื่อแสดงระดับที่รุนแรงอย่างยิ่ง เป็นการเน้นย้ำว่าสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ดำเนินมาถึงระดับที่ทนไม่ไหวหรือสุดๆ แล้ว
他顶着大雪往前走，扶着米袋的双手冻得不行，也停下来歇歇。
Tā dǐngzhe dàxuě wǎng qián zǒu, fúzhe mǐdài de shuāngshǒu dòng de bùxíng, yě tíng xiàlái xiēxiē.
เขาเดินไปข้างหน้าต้านหิมะที่ตกหนัก มือที่ถือถุงข้าวสารแข็งทื่อไปหมด แต่เขาก็ยังไม่หยุดพัก
不但不/没……反而……
反而. '反而' เป็นคำวิเศษณ์ที่ใช้เพื่อแสดงว่าสิ่งต่างๆ เป็นไปในทางตรงกันข้ามกับที่คาดหวังไว้ แสดงให้เห็นว่าผลลัพธ์นั้นตรงข้ามกับสิ่งที่ควรจะเป็น
这样不但不能提高他们的阅读能力，反而有可能降低他们的阅读兴趣和热情。
Zhèyàng búdàn bù néng tígāo tāmen de yuèdú nénglì, fǎn'ér yǒu kěnéng jiàngdī tāmen de yuèdú xìngqù hé rèqíng.
นี่ไม่เพียงแต่ไม่ช่วยพัฒนาความสามารถในการอ่านของพวกเขา แต่ในทางตรงกันข้าม อาจลดความสนใจและความกระตือรือร้นในการอ่านของพวกเขาลงด้วย
คำไหนแปลว่า “ผลงาน, ความสำเร็จ”
วัฒนธรรม
孝 - ความกตัญญู (Xiào)
ความกตัญญูในวัฒนธรรมจีนมักเข้าใจกันว่าเป็นการเคารพและดูแลพ่อแม่ของตน ไม่ใช่เพียงแค่การให้ของขวัญราคาแพงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการรับฟังอย่างอดทน การช่วยทำงานบ้าน และการแสดงความห่วงใย คนโบราณเน้นย้ำถึงการกระทำเพราะความรักในครอบครัวไม่สามารถอยู่เพียงแค่ในคำพูดได้ ชีวิตอาจจะยุ่งวุ่นวาย แต่ผู้คนก็ยังสามารถเริ่มต้นด้วยการทักทายและการอยู่เป็นเพื่อน เปลี่ยนความกตัญญูให้กลายเป็นนิสัยในชีวิตประจำวัน
เขียนอักษรจีนใหม่
เขียนแล้ว 0 จาก 21 ตัว
背 bēi · แบก, แบกขึ้นหลัง
ลากเส้นตามลำดับขีด
ฝึก
8 คำถาม · ประมาณ 4 นาที
เลือกความหมายฟังเติมคำในช่องว่างจับคู่เรียงลำดับคำ
เสร็จสิ้น
ฝึกฝนให้เสร็จสิ้นเพื่อทำบทเรียนนี้ให้สมบูรณ์